Messcherp

Een jongeman stapt een kapperszaak binnen en neemt plaats in de wachtruimte. Hij hoort de kapper zeggen: “Mijn schaar is minder scherp dan anders”. De klant in de kappersstoel vraagt: “kunt u geen stanleymes gebruiken?” De wachtende jongeman haakt daar op in: “Mensen met een scherp mes houden de werkvloer scherper”.

(

(*Foto: wereldwijdespinragweb)

De zingende wasvrouw

Gehuld in een overgooier, bij accident over gegooid door één of andere snoeshaan hoewel het ook een snoeskip had kunnen zijn, huppelde Sophia vrij onzeker langs de lange Kastanjelaan alwaar menige hazelnoot de bast neder liet kletteren zo ongeveer bij de naast gelegen fontein die eveneens enige moeite had met het verderop staande Drankorgel.

“Is u een balletfiguur gezien de vallende noten?” vroeg een passant verwonderd Sophia’s kunstgrepen aanschouwend. “Bemoei je met je eigen zaken” siste Sophia de passant toe.

De passant hernam zich, nam Sophia bij de hand en sprak: “Toch is u wellicht een zeer bijdehandse persoon?” “Waar bemoei je je mee en laat me los” snauwde Sophia uit haar doen geraakt, “ik bekijk de noten”. “Wel, naast noten bekijken zouden wij een sketch kunnen doen op de tonen van het Drankorgel” probeerde de passant. “Overigens” ging de passant snel verder, “wat te denken van een schone Weense wals?” “Weg wezen of ik sla je hier weg”, brieste Sophia. “Mijn naam is Karel de Grote”, sprak de passant op rustige toon, “en ik wil u gaarne de polka leren”. “Mijn naam is Sofietje Polkadot” riep Sophia enigszins verbouwereerd, “maar wat mot je nou?” “Zoals ik u reeds verkondigde” ging de passant in alle rust verder, “een aardige twist is altijd een goed begin, laat ons laven bezijden het Drankorgel terwijl wij kunnen baden in de fontein.”

De passant en Sophia keken enigszins besluiteloos in de rondte, ziende diverse taferelen, zoals een zingende wasvrouw. Plots kwam er uit één der aanliggende steegjes een enigszins onbekend personage, struikelend vanachter enig struikgewas (al zingende: “Itsy bitsy teeny weeny yellow polkadot bikini”) ene Ridder Philip met de Baard tevoorschijn, ondertussen hanteerde hij met stevige hand het Drankorgel ware het niet dat Koning Adelborst V als zogenaamde quizmaster, diverse punten en komma’s uitdeelde, terwijl de grasduinende melkkoe haar vruchten afwierp en de passant een nul komma nul mocht ontvangen. Sophia verdween in alle stilte.

Zon, Maan en Sterren

De zon, de maan en de sterren zijn onderdeel van het heelal. Lang geleden stonden er ver van het middelmatige dorp drie zelfde huizen met ieder hun eigen enigszins uitgestrekt erf. Aan de overkant was weide afgezet met zogenaamd schrikdraad en vrijwel tegenover het zonnehuis een boerderij stond alwaar de bewoners der drie huizen hun hun zuivel verkregen tegen betaling uiteraard. Een bakker kwam met zijn bakkerskar aan huis terwijl alle andere behoeftes per rijwiel in het ongeveer vijf kilometer verder liggende dorp. De huizen staan er nog steeds maar de gehele buurt is veranderd en ook de drie huizen veranderden mee evenals de zon, de maan en de sterren die niet meer bestaan, althans de bewoners die voor en na zijn verdwenen.